АМИТАБА

2015-02-26

Чамайгаа дуулъя даа

МУАЖ А.Долгор

Туулын ус нь мяралзана аа

Торгоны хээ шиг туналзана аа

Тунчиг тэр минь санагдана аа

Тунасан сэтгэл дэнслэнэ дээ

Алсын сэлүүнд суугаа

Амрагхан чамайгаа дуулъя

Алтайн уулс нь сүмбэрлэнэ ээ

Танан эрдэнээр цайвалзана аа

Амраг тэр минь бодогдоно

Анхил зүрх догдлоно доо

Холын салгуунд суугаа

Хонгорхон чамайгаа дуулъя даа

Хүйсийн орой нь шаргалтана

Хөрстний хязгаар цэлэлзэнэ ээ

Хөөрхий тэр минь зүүдлэгдэнэ

Хөөрсөн сэтгэл хөвөлзөнө дөө

Бодлын тэнгэрт дүүлэх

Борхон чиг чамайгаа л дуулъя даа

2015-01-26

НАДААС ТОМ ОЛЗ

Хавийн залуусын нүдэн дотор угаагдаж
Хачин гое гоо үзэсгэлэнг олсон чамайгаа
Хаврын нялх яргуй мэт санаж хайрлаж явсаар
Хариас ирэх шувуудын гурван жилийн зэлээр хадаг зэхлээ
Хос хул морьдынхоо нэгийг нь чамд зүсэлж
Хорвоогийн хатуу жамыг зөөллөх гэж
Таанын толгой дохилзсон сайвар үдшээр
Танайхыг зүглэхэд
Хос морьдын минь саран дотор
Хөх тэнгэрийн нар мэлтийж л байлаа
Хүлгийн минь дэлэнд орооцолдох
Хөвөрсөн утас мэт салхи нь
Өвөрт минь шургачин орж
Өлөн үзүүрээрээ гижигдэхэд
Надаас ондоо жаргалтай хүн үгүй мэт санагдаж
Намирсан зөөлөн тоостойгоо уяаан дээр нь буулаа
Угз угз чангаасан салхитай цуг
Уул шиг том хаалгыг нь татаж орохдоо
Бүтэлтэй азын заяагаа ханых нь гадаа гээж
Бүдэрч уналаа би
Босгонд нь...
Нар багтам гэрт нь хоймрыг нь эзэлж суугаа
Надаас том олз миний өмнө орчихсон л байжээ
Гэрээс нь гарч явахад
Хөлөн дор минь цэцэгсийн амь тэмцэж
Хөтөлгөө морьдын минь саран доторх
Хөх тэнгэрийн нар жаргачихсан л байлаа.

Рагчаагийн Нэргүй

АНИР ДАРСАН ХАЙР

Адууны зүүдэнд л хоёулаа ирдэг байя
Төөрсөн унага ижийдээ иртэл тэврэлддэг байя
Бороо шиврэхийн гэгэлзэл,
Цэцэг ургахын догдлол тэнд байхгүй
Зовхи, сормуусаар хүрээлж
Тэнгэрийн амьтны мэлмийд үүрээ зассан гэдгийг
Бурхан олохгүй болохоор
Эрлэг ч эвдэж чадахгүй
Адууны зүүдэнд л хоёулаа эрхэлдэг байя
Үргэсэн эх шувуу үүрэндээ эргэтэл тэврэлддэг байя
Өвс хугарахын эмзэглэл,
Од харвахын харамсал тэнд байхгүй,
Эхлэл, төгсгөл ч үгүй болохоор
Эндэхийнх шиг цаг хугацаа ноёлохгүй
Адууны зүүдэнд л хоёулаа учирдаг байя
Тамын зовлонг диваажингийн жаргал болтол амрагладаг байя
Одод шаргисан тэнгэрийн дор ч биш,
Өвс ургасан газрын дээр ч биш,
Өнө хожмоо бид хоёрыг энд байсан гэдгийг хэн ч мэдэхгүй
Адууны зүүдэнд л хоёулаа учирдаг байя.

Давталт

Цонхны цаана цас бударна
Цочсон юм шиг тэр бийрээ шүүрнэ
Цэнхэр нүдтэй бүсгүйнхээ мээмийг зурж буй
Тэглээ гээд би догдлох ч үгүй, хардах ч үгүй
Хачин уйтай дараагийн цаснаар тэр намайг
яг ингэж зурна
Нүгэл горьдоогүй тавилангийн минь хувцсыг
нүдээрээ тайчиж
Тэр намайг нүцгэнээр минь зурна.

2014-12-01

Ц.Эрдэнэбаатар

ТОМ ХАЙР
Баруун саахалтын бага хүү амраг түүнд минь

Бас л над шиг хэтэрхий хайртай гэнэ.
Хоёр туйлаас ассан гал хайрын торгон огтлолцолд
Хонгор чи минь шатах нь дээ янз нь
Баянаараа тэнэгээ нуусан хэн гуайн хүүд
Багын жаалхан чамайгаа өгөхгүйн тулд
Хүсэл хяслын шалтагт алаг нь байх хорвоод
Хүнийх болгочихоод шаналахгүйн тулд
Зүрхийг минь өвдтөл цавчлах азарган санаагаа сойж
Зөнгийнхөө алтан судлаар чамайгаа хурааж ирэхээр
Солонгын олон өнгөөр үгээ будаж
Сортосхон алхаатай дэлт шаргаараа
Бөгцөг мэт хорвоод морь буусан үзэсгэлэн чамдаа
Бөнжигнөтөл жороолсоор гангарч очно гэж мордлоо
Газрын эмзэг анир шаргал дэлээрээ тэмтрэх
Галт шарга морины минь явдал нь ороод ирэхээр нь
Хов орох зайгүй эртийн их л хүслийг нь
Хоёр талаасаа садарч уулзана...гэж онгирлоо.
Барлаг халтар саран тэнгэр тэмтрэн өндийх цагт
Багтаж ядсан хүсэлтэйгээ уяан дээр чинь иртэл
Бараат шанхын даншигт ч нүд соронздож жороолдог
Баруун саахалтын баяны хилэн хар морь нь
Миний л уяа даа гэсэн шиг хулмалзанхан зогсох нь
Мэнгэт жаалхан тэр минь хүнийх болж дээ...янз нь
Хайрын адайр зангийн минь цанхтай цагаан азарга
Хазаар булааж эргэв
Айлын уяан дээр ирчихээд орохгүй буцахын омог
Агуу өвгөдийн минь сэжигтэй ноцолдож эргэв.
Хар нь ихэдсэн орчлонгийн хар дээрээс
Хаан монголын ёсыг нь тангарч орхиод
Сарны хээтэй тоосыг тэнгэрийн чагтаганд сүлжиж
Сайхан чиг л чамдаа гомдон гомдон буцлаа би
Гэвч...Цээжин дотор цовхочсон эмнэг их хайр минь
Чингисийн их улсын ёсыг эвдсэн болохоор
Миний хайр том юм аа.